12 Kasım 2015 Perşembe

Merhaba Günlük ;)

Aylar önce Adana'da en yakın arkadaşım Acıların Kadını'da "Pucca Günlük" kitabını gördüm. "O Adam Buraya Gelecek" yazıyor görünce, "hmm.." dedim "tam da ihtiyacım olan kitap!".. O adamı asla buraya getiremeyen (daha doğrusu, getirse de elinde tutamayan) biri olarak ilgimi çekti. "O adam buraya nasıl gelir, nasıl getirilir??"  Meğer 5 kitaplık bir seriymiş, arkadaşımın kitaplığında 3 ve 5 var sadece.. Aldım geldim onları, geçenlerde de 1. kitabı aldım,  " bakiim" dedim "beğenirsem devamını alayım. Kitap 23.50 TL , ya sevmezsem!! 50 TL yi boşuna vermeyeyim.. Ama öyle bir sardı ki kitap, bir solukta bitirdim. Diğerlerini de aldım.. Sonra dedim ki "Senin neyin eksik Pucca'dan, yaz kızım Nymphe!!"
Arada sırada karalıyorum birşeyler..Bazen güzel cümleler çıkıyor hiç beklemediğim anlarda.. "yazayım bari" dedim ;)
Bir keresinde de, motosiklet grubumuzun sitesinde bi gezimi paylaşmıştım. Normalde gezilerle ilgili yazılar fotoğraflı olurdu.. (Olurdu diyorum, uzun zamandır o forumlardan uzağım..belki birgün anlatırım o günlerden de;) ) E ben de arkadaşlarım arasında teknolojiye çok yakın gibi görünsem de, bazı şeyleri kafam basmıyor. Bi de tembelim ben! (Hatta bu günlük olayı bile ne kadar sürer bilmiyorum) Her neyse ben bir fotoğrafsız gezi yazısı yazdım gitti..Millet nasıl beğendi! "Fotoğraf olmadan keyifle bir gezi yazısı okuduk" diye nasıl güzel bildirimler alıyorum!! Havalandım tabii..
Şimdi yazmaya karar verince o yazı geldi aklıma "Vaaayy bee.." dedim "Nymphe sen bu işi güzel beceriyorsun kızım!" (Belki de o zamanlar gruptaki az sayıdaki kızlardan biriyim diye "amaaan kız tek başına motosikletle geziye gitmiş,  bunu da anlatmaya çalışmış, bari beğenmiş gibi yapalım da hevesi kırılmasın..yazııkkk" demişlerdir..bilemiycem artık..ama güzeldi beee:) )
Bir kitap okumayla başladı blog/günlük olayım..devam eder mi bilmiyorum ama eder inşallah.
Sevdim de bu işi.. Yazacaklarımı düşünmek bile gülümsememe neden oluyor. "Demek ki"dedim "yazmak, yazacaklarımı düşünmek beni mutlu edecek"..
Bi de geçmişi düşünmeye çalıştığımda çok şeyi silmişim hafıza kartımdan.. Ya tamam unutmuşum, hem tembel hem unutkanım.. Bari bugünden sonrasını yazayım da yaşlanınca okur hatırlarım. Hem belki ben de kitap yaparım,  herkes okur.. sonra birgün TV programına çıkarım, akrabalar görür "bizim kız ne yazmış acaba" diye alır kitabı okur.. Ayyy yok yok gerisi kalsın, daha fazla düşünemiycem.. Bir keresinde evlilik programına çıktım da..(birine talip olarak gittimdi :p) yıllardır milletin dilindeyim.. Kaç yıl geçti hala soruyorlar, "ayy yazııkkk, o kadar evde kalmış ki oralarda çare aradı" bakışlarını gözümün içine içine sokuyorlar! Bi kere ben oraya evlenmek için gitmedim, olay öyle değil!! Valla yaa.. Üstelik programa katılacağımı kimseye söylemedimdi!! Sorsan "Böğğ evlilik programı mı? Ben izlemem" derler. Yalanınız batsın!!Bütün Türkiye izliyomuş valla.. Yaa ben unuttum siz de unutun artık yaa!! (bu hikaye de "belki birgün anlatılır" grubunda yerini aldı)
Bi keresinde de facebook'ta arkadaşlarla fotoğraf paylaştım. Fotoğrafta bir karı koca var, bir de yaşının  benden küçük olduğu belli olan bi çocuk. Ben çocuğun boynuna elimi atmışım "biz mutluyuz kiii.. kankaların en güzelleriyle" yazmışım.. Hemen üvey abimden bi yorum "hayırdır bacım? "  Ne cevap yazayım şimdi ben buna? Yok yok kitap olayı kalsın, ben anılarımla baş başa kalayım ;)
Not: Kiralık Aşk izliyorum.."Allahım!! Böyle güzel bir aşk nasip et..ve böyle bir sevgili :) Ayyy bi de böyle bir evlenme teklifi..